مدیریت مدرسه؛ چرا کنترل عملکرد با دخالت در اجرا فرق دارد؟

یکی از رایج‌ترین خطاها در مدیریت مدارس و مراکز آموزشی این است که مدیر تصور می‌کند هرچه بیشتر در جزئیات کار کارکنان، معلمان، مشاوران و واحدهای اجرایی دخالت کند، کنترل بیشتری بر مجموعه خواهد داشت. در ظاهر، این روش ممکن است نشانه مدیریت دقیق به نظر برسد؛ مدیر همه‌جا حضور دارد، همه چیز را شخصاً بررسی می‌کند، تصمیم‌های کوچک و بزرگ از اتاق او عبور می‌کنند و بسیاری از مسائل بدون تأیید او جلو نمی‌روند.

اما این مدل الزاماً به معنای «کنترل» نیست.

گاهی نتیجه دقیقاً برعکس است: مدیر آن‌قدر درگیر اجرای کار می‌شود که فرصت مدیریت کردن را از دست می‌دهد.

در ادبیات جدید "رهبری آموزشی" نیز میان "مدیریت اجرایی" و "رهبری آموزشی" تفاوت جدی وجود دارد .OECD تأکید می‌کند که مدیران مدارس علاوه بر مسئولیت‌های اجرایی، باید بر کیفیت آموزش، توسعه حرفه‌ای معلمان، همکاری تیمی و بهبود فرآیند یادگیری نیز تمرکز داشته باشند.

کنترل عملکرد یعنی چه؟

کنترل عملکرد به معنای پیدا کردن خطاهای افراد نیست.

کنترل عملکرد یعنی مدیر بتواند بدون حضور دائمی در محل اجرا پاسخ چند سؤال اساسی را دریافت کند:

هدف چه بوده است؟

چه چیزی باید اتفاق می‌افتاد؟

اکنون چه اتفاقی افتاده است؟

فاصله میان وضعیت موجود و هدف چقدر است؟