برنامه سالانه مدرسه نباید فهرست آرزوهای مدیر باشد
در بسیاری از مدارس و مراکز آموزشی، برنامه‌ریزی سالانه با یک فایل چندصفحه‌ای شروع می‌شود و با یک پوشه چندصدصفحه‌ای تمام می‌شود. اهداف نوشته می‌شوند، جلسات برگزار می‌ش
چکیده مطلب
در بسیاری از مدارس و مراکز آموزشی، برنامه‌ریزی سالانه با یک فایل چندصفحه‌ای شروع می‌شود و با یک پوشه چندصدصفحه‌ای تمام می‌شود. اهداف نوشته می‌شوند، جلسات برگزار می‌شوند، تقویم تنظیم می‌شود و چند ماه بعد، مدیر دوباره با همان مسئله‌های سال قبل روبه‌رو می‌شود. این یعنی برنامه وجود داشته، اما الزاماً «برنامه‌ریزی» اتفاق نیفتاده است. برنامه‌ریزی مدیریتی زمانی معنا پیدا می‌کند که مجموعه بداند: کجا هستیم؟کجا می‌خواهیم برویم؟چه منابعی داریم؟چه شکافی بین این دو نقطه وجود دارد؟
در بسیاری از مدارس و مراکز آموزشی، برنامه‌ریزی سالانه با یک فایل چندصفحه‌ای شروع می‌شود و با یک پوشه چندصدصفحه‌ای تمام می‌شود. اهداف نوشته می‌شوند، جلسات برگزار می‌شوند، تقویم تنظیم می‌شود و چند ماه بعد، مدیر دوباره با همان مسئله‌های سال قبل روبه‌رو می‌شود. این یعنی برنامه وجود داشته، اما الزاماً «برنامه‌ریزی» اتفاق نیفتاده است. برنامه‌ریزی مدیریتی زمانی معنا پیدا می‌کند که مجموعه بداند:
کجا هستیم؟کجا می‌خواهیم برویم؟چه منابعی داریم؟چه شکافی بین این دو نقطه وجود دارد؟و با چه اقداماتی قرار است این شکاف را پر کنیم؟
حتی در چارچوب رسمی مدارس نیز مدیر موظف است با مشارکت کارکنان و اولیا برنامه سالانه مدرسه را تنظیم و برای تصویب به شورای مدرسه ارائه کند.
برنامه‌ریزی مدرسه فقط برنامه درسی نیست
یک برنامه جامع مدرسه حداقل باید پنج لایه داشته باشد:
۱. آموزشیکیفیت تدریس، پیشرفت تحصیلی، ارزشیابی و پشتیبانی دانش‌آموز.
۲. منابع انسانیتعداد نیرو، نقش‌ها، نیازهای آموزشی، ارزیابی عملکرد و جانشین‌پروری.
۳. مالیدرآمد، هزینه، وصول، سرمایه‌گذاری و کنترل منابع.
۴. ارتباط با خانوادهجذب، ارتباط، رضایت، شکایت و حفظ خانواده.
۵. توسعه و رشدمحصول جدید، توسعه بازار، فناوری، برند، همکاری‌ها و ظرفیت‌های جدید.
اگر برنامه فقط تقویم کلاس‌ها باشد، بخش بزرگی از واقعیت مدرسه بیرون آن باقی می‌ماند.
برنامه‌ریزی بدون دیتا، بیشتر شبیه حدس است
علی نظیف
مدیر اتاق فرمان آموزش و نویسنده
